Psalm 132
De HEERE heeft Sion verkozen tot zijn woning
De tempel · 1773
Vers 1
Gedenk den duur gezworen eed,
Dien hij, o HEER, U plechtig deed;
Dien eed, waarmee zijn hart en mond
Aan Jacobs God zich dus verbond:
Vers 2
Of klimm' op mijne legersteê;
Zo ik ter nachtrust ga in vreê,
Zo ik de sluim'ring zelfs geheng',
Totdat ik dezen eed volbreng':"
Vers 3
Gevonden hebb' te Zijner eer,
Waar Jacobs Machtige verkeer',
En Hij, naar mijn gemaakt bestek,
Zijn vaste woningen betrekk'."
Vers 4
En werd in Efratha gehoord;
Wij vonden haar in Jaärs oord,
In 't bosrijk veld van Kiriath,
Dat God dusver verkoren had.
Vers 5
Ons buigen, waar Zijn troon zal staan,
En bidden voor Zijn voetbank aan.
Sta op tot Uwe rust, o HEER,
Met d' arke van Uw sterkt' en eer'.
Vers 6
Uw priesters met gerechtigheid;
Uw gunstvolk juich', door U geleid;
Versmaad hem, dien Gij zalven liet,
Om Uwen knecht, om David, niet.
Vers 7
De HEER, die van geen wank'len weet,
Aan David enen duren eed:
"Ik zal", dus sprak Hij, "uwen Zoon
Eens zetten op uw glorietroon."
Vers 8
En 't vast getuig'nis van Mijn mond,
Dat Ik hun leer ten allen stond;
Dan is hun 't rijksbestuur bereid,
Op uwen troon, in eeuwigheid."
Vers 9
't Wordt met Zijn woning hoog vereerd;
"Hier", sprak Hij, die het al beheert,
"Hier zal Ik wonen naar Mijn lust;
Hier is in eeuwigheid Mijn rust."
Vers 10
Hier zeeg'nen op de ruimste wijs;
Hier zal Ik, Mijnen naam ten prijs,
De priesters met Mijn heil bekleên,
En 't volk doen juichen weltevreên."
Vers 11
Een hoorn van rijkdom, eer en macht
Doen rijzen uit zijn nageslacht.
'k Heb Mijn gezalfden knecht een licht,
Een held're lampe toegericht."
Vers 12
Mijn hand, Mijn onweerstaanb're hand,
Zal hem bekleên met schaamt' en schand';
Maar eeuwig bloeit de gloriekroon
Op 't hoofd van Davids groten Zoon."
Agtergrond
Psalm 132 staat in de traditie van de tempelzangen en kijkt terug op de geschiedenis van de ark en de beloften aan David. De psalm verwijst naar de intocht van de ark in de tempel, een gebeurtenis die plaatsvond onder koning David. Dit markeert een mijlpaal in de verhouding tussen God en Zijn volk.
Kernboodskap
De kernboodschap van Psalm 132 draait om de verhouding tussen God en Zijn volk, met de tempel als centraal punt van ontmoeting. De psalm benadrukt Gods beloften aan David en het belang van de tempel als rustplaats voor God. Dit alles wijst vooruit naar de komst van de Messias, die de tempel en Gods aanwezigheid onder de mensen zal hernieuwen.
Vir vandag
Vandaag kan deze psalm ons herinneren aan het belang van een persoonlijke relatie met God en de noodzaak van een 'tempel' in ons hart waar God kan wonen. De beloften aan David en het volk van Israël zijn voorbeelden van Gods trouw en liefde, die ook voor ons gelden als wij ons tot Hem wenden. Deze psalm kan ons ook aanzetten tot dankbaarheid voor de verlossing die wij in Christus hebben ontvangen.
Verdiepingsvrae
Hoe ziet de relatie tussen God en Zijn volk eruit in Psalm 132, en wat zijn de implicaties hiervan voor onze relatie met God vandaag?
Op welke wijze wijst Psalm 132 vooruit naar de komst van de Messias, en hoe verandert dit onze visie op verlossing en het koninkrijk van God?
Hoe kunnen wij ons hart tot een 'tempel' voor God maken, zoals beschreven in Psalm 132, en wat zijn de praktische stappen die wij hier voor kunnen zetten?
Die KI het die psalmteks en die insig as konteks.
KI kan foute maak. Gebaseer op psalmteks en Christelike eksegese.