Dag 2 van 5

Psalm 39

Maak mij uw slagen bekend

Ziekte en genezing · 1773

Lezen

Vers 1

Ik zei: "Nu zal ik letten op mijn paân,
Om met mijn tong niet t' overtreên.
Ik zal geen woord uit mijnen mond doen gaan,
Maar breid'len dien in tegenheên;
Terwijl hij, die mij boos'lijk tegenstreeft,
Nog daag'lijks mij voor ogen zweeft."

Vers 2

Ik was verstomd, ik sprak van 't goede niet;
Maar dit verzwaarde mijne smart;
Mijn geest werd heet in't binnenst' door verdriet;
Een vuur ontstak mijn peinzend hart,
Dat, ondanks mijn besluiten, in mijn leed,
Mijn tong op 't laatst dus spreken deed:

Vers 3

"O HEER, ontdek mijn levenseind aan mij;
Mijn dagen zijn bij U geteld;
Ai, leer mij, hoe vergankelijk ik zij;
Een handbreed is mijn tijd gesteld;
Ja, die is niets; want, schoon de mens zich vleit,
De sterkst' is enkel ijdelheid."

Vers 4

Gaat niet de mens, als in een beeld, daarheen,
Gelijk een schaduw, die verdwijnt?
Men woelt vergeefs; men brengt met zorg bijeen,
Al wat op aard' begeerlijk schijnt;
En niemand is verzekerd, wie eens al
Die goed'ren naar zich nemen zal."

Vers 5

Nu dan, o HEER, wat is 't, dat ik verwacht?
Mijn hope staat op U alleen.
Verlos mij, door Uw onweerstaanb're kracht,
Van al mijn ongerechtigheên,
En stel mij niet, getrouwe Toeverlaat,
Den dwazen sterv'ling tot een smaad."

Vers 6

Ik ben verstomd, en zal mijn mond voortaan
Niet opendoen; wijl Gij het deedt.
Neem Uwe plaag van mij, houd op met slaan,
En maak een einde aan mijn leed;
Mijn kracht bezwijkt, omdat mij Uwe hand
Zo fel bestrijdt van allen kant."

Vers 7

Wanneer Uw straf op enen sterv'ling stort,
Omdat hij Uwe wet vergeet,
Verdwijnt zijn glans, zijn kracht vergaat in 't kort,
Gelijk de schoonheid van een kleed,
Waarover zich alom de mot verspreidt:
Gewis, de mens is ijdelheid."

Vers 8

Hoor mijn gebed, mijn bang geroep, o HEER,
Daar 'k schreiend U mijn leed vertoon;
Ik, die bij U als vreemdeling verkeer,
En hier, gelijk mijn vaders, woon,
Ai, wend Uw hand en plagen van mij af;
Verkwik mij, eer ik daal in 't graf."

Perspectiva y profundización

Trasfondo

Psalm 39 is een psalm van David, vermoedelijk geschreven in een periode van persoonlijke crisis, mogelijk tijdens ziekte of vervolging in de late monarchieperiode; theologisch reflecteert hij op de vergankelijkheid van het menselijk leven en de afhankelijkheid van God.

Mensaje central

De psalmist bekent zijn lijden en de innerlijke brand van verdriet, vraagt God om verlossing en genezing, en erkent dat alleen God de eindeloze tijd en de helende kracht kan bieden.

Para hoy

Vandaag herinnert deze psalm ons dat fysieke of geestelijke ziekte ons tot stilte kan drijven, maar dat het zoeken van God’s troost en het bekeren van onze woorden ons kan helen en ons perspectief hernieuwt.

Preguntas de profundización

Hoe verandert de erkenning van onze sterfelijkheid ons begrip van ziekte en genezing?

Wat betekent 'stilte' of het vasthouden van de tong in de context van lichamelijk lijden?

Op welke manieren kunnen we God’s genezende hand ervaren wanneer ons lichaam faalt?

Haz una pregunta

La IA tiene el texto del salmo y la reflexión como contexto.

La IA puede cometer errores. Basado en el texto del salmo y la exégesis cristiana.

Dag 1 Dag 3