.png){kind=icon}
Psalm 42
Zoals een hert verlangt naar waterstromen
Hoop · 1773
Vers 1
Schreeuwt niet sterker naar 't genot
Van de frisse waterstromen,
Dan mijn ziel verlangt naar God.
Ja, mijn ziel dorst naar den HEER;
God des levens, ach, wanneer
Zal ik naad'ren voor Uw ogen,
In Uw huis Uw naam verhogen?
Vers 2
Tot mijn spijze, dag en nacht;
Daar mij spotters durven vragen:
"Waar is God, dien gij verwacht?"
Mijn benauwde ziel versmelt,
Als zij zich voor ogen stelt,
Hoe ik onder stem en snaren,
Feest hield met Gods blijde scharen.
Vers 3
Waartoe zijt g' in mij ontrust?
Voed het oud vertrouwen weder;
Zoek in 's Hoogsten lof uw lust;
Want Gods goedheid zal uw druk
Eens verwiss'len in geluk.
Hoop op God, sla 't oog naar boven;
Want ik zal Zijn naam nog loven.
Vers 4
Uit de landstreek der Jordaan;
Van mijn leed doe 'k Hermon wagen;
'k Roep van 't klein gebergt' U aan.
'k Zucht, daar kolk en afgrond loeit,
Daar 't gedruis der waat'ren groeit,
Daar Uw golven, daar Uw baren
Mijn benauwde ziel vervaren.
Vers 5
Hij, die 's daags Zijn gunst gebiedt;
'k Zal in dit vertrouwen leven,
En dat melden in mijn lied;
'k Zal Zijn lof zelfs in den nacht
Zingen, daar ik Hem verwacht;
En mijn hart, wat mij moog' treffen,
Tot den God mijns levens heffen.
Vers 6
"Waarom, HEER, vergeet Gij mij?
'k Ga in 't zwart, door rouw bezweken,
Om mijns vijands dwing'landij,
Die mij hoont, mij 't hart doorboort,
Dat gestaâg deez' last'ring hoort:
Waar is God, op Wien gij bouwdet,
En aan Wien g' uw zaak vertrouwdet?"
Vers 7
Waartoe zijt g' in mij ontrust?
Voed het oud vertrouwen weder;
Zoek in 's Hoogsten lof uw lust;
Menigwerf heeft Hij uw druk
Doen verand'ren in geluk;
Hoop op Hem, sla 't oog naar boven;
Ik zal God, mijn God, nog loven.
Trasfondo
Psalm 42, een psalm van de Zonen van Korach, dateert waarschijnlijk uit de Babylonische ballingschap (6e‑5e eeuw v.Chr.) en uitdrukt een diepe dorst naar God te midden van geestelijk en fysiek lijden. Theologisch weerspiegelt hij de spanning tussen klagen over afwezigheid van God en het vertrouwen op Zijn barmhartigheid.
Mensaje central
De psalmist erkent zijn pijn, roept God om hulp en herinnert zichzelf eraan dat God de bron van hoop en vernieuwing is, waardoor hij zelfs in duisternis blijft loven.
Para hoy
Vandaag nodigt de psalm gelovigen uit om hun eigen dorst naar God te erkennen, hun hoop in Zijn trouw te verankeren en actief te blijven aanbidden, zelfs wanneer omstandigheden onheilspellend lijken.
Preguntas de profundización
Hoe kun je in je eigen leven een ‘dorst naar God’ herkennen en wat zegt dat over je huidige spirituele staat?
Op welke manieren kun je, net als de psalmist, God blijven loven terwijl je te maken hebt met pijnlijke omstandigheden?
Welke praktische stappen kun je nemen om je hoop op God te hernieuwen wanneer je wordt geconfronteerd met gevoelens van verlatenheid?
La IA tiene el texto del salmo y la reflexión como contexto.
La IA puede cometer errores. Basado en el texto del salmo y la exégesis cristiana.