Dag 7 van 7

Psalm 143

Leid mij op effen pad

Schuld en genade · 1773

Lezen

Vers 1

O HEER, wil mijn gebeden horen;
Neig tot mijn smeken gunstig' oren;
Verhoor m', o Oppermajesteit,
Om Uwe trouw, aan mij gezworen;
Verhoor m' om Uw gerechtigheid.

Vers 2

Wil Uwen knecht, door schuld verslagen,
O HEER, niet voor Uw vierschaar dagen;
Want niemand zal in dat gericht,
Daar zelfs zijn hart hem aan moet klagen,
Rechtvaardig zijn voor Uw gezicht.

Vers 3

Ik zie mijn ziel vervolgd door snoden;
Ik zie, voor 's vijands haat gevloden,
Mijn leven in het stof vertreên;
Ik lig, helaas, gelijk de doden,
Omringd van nare duisterheên.

Vers 4

Dit overstelpt mijn geest met rouwe;
Als ik mijn deerlijk lot beschouwe,
Bezwijkt mijn afgefolterd hart.
Gij weet, dat ik op U betrouwe;
Algoede God, genees mijn smart.

Vers 5

Ik denk, in 't midden der gevaren,
Nog aan Uw gunst van vroeger jaren;
Ik tracht Uw werken na te gaan;
O God, wie kan U evenaren?
Hoe heerlijk zijn Uw wonderdaân!

Vers 6

Ik hef mijn handen naar den hogen;
Mijn ziel is voor Uw alziend' ogen,
Gelijk een dor, een dorstig land,
Dat sedert lang ligt uit te drogen,
Verkwijnend' in dien doodsen stand.

Vers 7

HEER, doe mij spoedig ademhalen;
Wil mijn bezweken geest bestralen;
Verberg m' Uw vriend'lijk aanschijn niet;
Ik zal eerlang ten grave dalen,
Indien Gij mij geen bijstand biedt.

Vers 8

Laat mij Uw dierb're goedheid prijzen,
Wanneer ik 't morgenlicht zie rijzen;
'k Betrouw op U in mijn ellend';
Wil mij het ware heilspoor wijzen;
Mijn ziel heeft zich tot U gewend.

Vers 9

O HEER, mijn toevlucht, hoor mij klagen;
Verlos mij uit des vijands lagen;
Red mij van hen, die mij vertreên;
Ik schuil, in mijn benauwde dagen,
Bij U, mijn God, bij U alleen.

Vers 10

Leer mij, o God van zaligheden,
Mijn leven in Uw dienst besteden;
Gij zijt mijn God, vat Gij mijn hand;
Uw goede Geest bestier' mijn schreden,
En leid' mij in een effen land.

Vers 11

Laat Uwe gunst mij niet begeven;
Schenk mij, om Uwes naams wil, leven.
Laat mijne ziel, die tot U schreit,
Van haar benauwdheid zijn ontheven;
Red mij om Uw gerechtigheid.

Vers 12

Laat nooit mijns vijands wens gelukken;
Roei z' allen uit, die mij doen bukken,
Om Uwe gunst, mij toegezegd;
Verdelg hen, die mijn ziel verdrukken;
Want ik, o HEER, ik ben Uw knecht.

Perspectiva y profundización

Trasfondo

Psalm 143 is een psalm van David, vermoedelijk geschreven tijdens een periode van ernstige vervolging of ballingschap, en behoort tot de penitentiële psalmen die schuld en bekentenis benadrukken; theologisch toont hij de spanning tussen menselijke schuld en de onwankelbare genade van God.

Mensaje central

De psalmist bekent zijn zondige toestand en smeekt God om rechtvaardige vergeving, terwijl hij vol vertrouwen de eeuwige goedheid en bescherming van de Heer oproept; hij ziet God zowel als rechter als reddende vriend.

Para hoy

In ons eigen leven roept deze psalm op om openlijk onze fouten te belijden, Gods genade te zoeken en te vertrouwen op Zijn leiding, zelfs wanneer we ons verlaten en overweldigd voelen; het herinnert ons eraan dat God ons niet veroordeelt, maar ons redding en herstel aanbiedt.

Preguntas de profundización

Hoe balanceert de psalmist de erkenning van persoonlijke schuld met de verwachting van goddelijke genade?

Welke gebeds- of liturgische vormen kunnen ons helpen de bekentenis‑ en hoopthema's van Psalm 143 concreet te beleven?

Op welke manieren kan de belofte van Gods voortdurende aanwezigheid ons troosten in hedendaagse persoonlijke of maatschappelijke crises?

Haz una pregunta

La IA tiene el texto del salmo y la reflexión como contexto.

La IA puede cometer errores. Basado en el texto del salmo y la exégesis cristiana.

Dag 6