Dag 5 van 5

Psalm 144

Geprezen zij de HEERE, mijn rots die mijn handen oefent

Geestelijke strijd · 1773

Lezen

Vers 1

Gezegend zij de HEER, die t' allen tijde
Mijn rotssteen is, mijn handen leert ten strijde,
En tot den krijg mijn vingers toebereidt;
Mijn hoge burcht, mijn goedertierenheid;
Die mij bevrijdt; mijn schild, op wiens vermogen
Ik vast vertrouw; wiens arm mij wil verhogen;
Die heerschappij en roem en sterkte geeft,
En die mijn volk mij onderworpen heeft.

Vers 2

Wat is de mens? Wat is in hem te prijzen,
Dat Gij, o HEER, hem gunsten wilt bewijzen,
Dat Gij hem kent? Wat is des mensen kind,
Dat Gij het acht en zo getrouw bemint?
Hij mag den naam van ijdelheid wel dragen;
Zijn tijd is kort, en al zijn levensdagen,
Hoe groot, hoe sterk hij op deez' aarde zij,
Gaan snel, gelijk een schaduwe, voorbij.

Vers 3

Daal neder; neig in gramschap fel ontstoken,
Uw heem'len; raak de bergen, dat zij roken;
En bliksem, HEER, Uw bliksems op den grond;
Verstrooi hen; zend Uw pijlen uit in 't rond;
Verniel hen; steek Uw handen uit den hogen;
Ontzet mij, toon Uw Godd'lijk alvermogen,
En ruk mij uit een zee van ramp en nood;
Der vreemden hand dreigt mij een wissen dood.

Vers 4

Hun mond is vol van last'ren, en van liegen;
Hun rechterhand bevlekt zich met bedriegen.
Ik heilig U, na al mijn zielsverdriet,
Getrouwe God, een nieuw en vrolijk lied;
Ook zal mijn luit en harp van U niet zwijgen,
Die koningen de zege doet verkrijgen;
Die Uwen knecht, die David gunstig redt,
En door Uw arm van 't boze zwaard ontzet.

Vers 5

Ontzet mij, red mij uit der vreemden handen,
Wier leugenmond mij wreev'lig aan durft randen;
Hun rechterhand wordt door de list bestierd;
Daar z' aan 't bedrog den ruimen teugel viert.
Zo zullen zich, als planten, onze zonen,
In hunne jeugd reeds groot en sterk vertonen;
De dochters zijn, als stenen, naar den eis
Gehouwen, op de hoeken eens paleis.

Vers 6

Zo word', in 't land de handel ruim gedreven,
En voorraad steeds na voorraad uitgegeven:
Zo blijk' Uw gunst, die 't vee in overvloed,
Bij duizend, ja tienduizend werpen doet;
Ons rundervee zij sterk en wèl geladen;
Geen uitval of geen inbreuk moog' ons schaden;
Dat geen gekrijs de rust der stad verstoor',
Noch iemand daar van bozen oproer hoor'.

Vers 7

Welzalig is het volk, dat, dus gezegend,
Dit heug'lijk lot door 's Hemels gunst bejegent;
Welzalig is het volk, dat bij 't genot
Van overvloed, den HEER heeft tot zijn God.

Wawasan & pendalaman

Latar belakang

Psalm 144 wordt toegeschreven aan koning David en wordt vaak gezien als een oorlogslied dat tijdens een militaire campagne is geschreven; hij dankt God als rots, toevlucht en strijdkracht, terwijl hij zowel fysieke vijanden als de innerlijke strijd erkent. Theologisch verweeft de psalm koninklijke macht met goddelijke bescherming, waardoor hij een model vormt voor geestelijke strijd.

Pesan inti

De kern is dat God de ultieme beschermer en strijdkracht is; door op Zijn rots en schild te vertrouwen, wordt de gelovige overwonnen door zowel externe vijanden als innerlijke zonden. Het psalm benadrukt dankbaarheid, roeping tot goddelijke interventie en het besef dat ware overwinning uit God komt.

Untuk hari ini

Vandaag roept de psalm ons op om in gebed en geloof te vertrouwen wanneer we geestelijke aanvallen ervaren, ons te herinneren dat God ons schild en wapen is. Het stimuleert ons ons leven als een lofzang te leven, waarbij we ons vertrouwen in Zijn kracht stellen boven onze eigen vermogens, zodat we angst, verleiding en kwaad met goddelijke kracht kunnen aangaan.

Pertanyaan pendalaman

Hoe herken jij de ‘vijanden’ in je innerlijke geestelijke strijd?

Op welke manieren kun je God vandaag als jouw ‘rots’ en ‘schild’ ervaren?

Welke praktijken helpen je om een voortdurende lofzang te zingen temidden van beproevingen?

Ajukan pertanyaan

AI memiliki teks mazmur dan wawasan sebagai konteks.

AI dapat membuat kesalahan. Berdasarkan teks mazmur dan eksegesis Kristen.

Dag 4