Psalm 90
Leer ons onze dagen tellen
Rouw en troost · 1773
Vers 1
Voor ons geweest een toevlucht in gevaren.
Eer berg en rots uit niet geboren waren,
Eer d' aarde rustt' op hare grondpilaren,
Van eeuwigheid, o God Die eeuwig leeft,
Zijt Gij de God, Die eind noch oorsprong heeft.
Vers 2
Kan door een wenk den mens zijn broosheid leren;
Uw wenk alleen, al schijnt ons niets te deren,
Verbrijzelt ons, doet ons tot aarde keren;
Want in Uw oog zijn duizend jaren, HEER,
Een enk'le dag, een nachtwaak, en niets meer.
Vers 3
Is, als een slaap, een ijd'le droom, vervlogen;
Zij zijn als 't gras, dat 's morgens, overtogen
Met frissen dauw, in bloei staat voor elks ogen,
Maar 's avonds, als het afgesneden wordt,
Op 't open veld in weinig tijds verdort.
Vers 4
Uw gramschap doet ons hart van doodsschrik beven,
O God, als Gij, in majesteit verheven,
Het onrecht, dat w' in 't openbaar bedreven,
En 't kwaad, door ons in 't heimelijk verricht,
In 't licht stelt voor Uw glansrijk aangezicht.
Vers 5
Dan wenden, dan verdwijnen onze jaren;
Wij zien hen, als gedachten, henenvaren;
Of, blijft Uw gunst ons in het leven sparen,
Dan klimmen wij ten hoogste tot den top
Van zeventig of tachtig jaren op.
Vers 6
Baart dikwijls smart, geeft dikwijls stof tot klagen;
Daar zorg, verdriet en jammerlijke plagen
Steeds, beurt om beurt, de matte ziel doorknagen.
De levensdraad wordt schielijk afgesneên;
Wij schenen sterk, en ach, wij vliegen heen.
Vers 7
Wie vreest dien recht geduchtste Macht der machten?
Leer ons den tijd des levens kost'lijk achten,
Opdat ons hart de wijsheid moog' betrachten.
Keer weder, HEER, Uw gunst koom' ons te stâ;
Hoe lang ontzegt G' uw knechten Uw genâ?
Vers 8
Laat, met het licht, haar licht voor ons verrijzen;
Zo zal ons hart op liefelijke wijzen,
Uw goedheid, al ons ov'rig leven, prijzen.
Verblijd ons naar de maat van onzen druk,
En naar den tijd van al ons ongeluk.
Vers 9
En laat Uw werk aan Uwe knechten blijken,
Uw heerlijkheid niet van hun kind'ren wijken;
Uw liefd', Uw macht behoed' ons voor bezwijken;
Sterk onze hand, en zegen onze vlijt;
Bekroon ons werk, en nu, en t' allen tijd'.
Latar belakang
Psalm 90 is een van de oudste psalmen in de Bijbel en wordt toegeschreven aan Mozes. De psalm reflecteert op de tijdelijkheid van het menselijk leven en de eeuwigheid van God. Het thema 'Rouw en troost' komt hierin sterk naar voren.
Pesan inti
De kernboodschap van deze psalm is dat God eeuwig is, maar het menselijk leven tijdelijk en broos. De psalm roept op tot nederigheid en erkenning van Gods macht en autoriteit. Door Gods gunst en genade kunnen we ondanks onze zwakte en tijdelijkheid toch een zinvol en dankbaar leven leiden.
Untuk hari ini
Vandaag de dag kunnen we deze psalm toepassen door ons bewust te zijn van onze eigen tijdelijkheid en zwakte, en door ons te richten op Gods eeuwige en trouwe liefde. We kunnen ons leven inzetten om Gods wil te doen en Zijn genade te zoeken in tijden van nood. Door ons te focussen op Gods macht en liefde, kunnen we boven onze bezorgdheid en klachten uitstijgen en een leven van hoop en dankbaarheid leiden.
Pertanyaan pendalaman
Hoe kan ik in mijn eigen leven Gods eeuwigheid en macht erkennen en eren?
Welke rol speelt nederigheid en erkenning van Gods autoriteit in mijn omgang met anderen en mijn persoonlijke spiritualiteit?
Hoe kan ik Gods genade en liefde zoeken in tijden van rouw en nood, en hoe kan ik die vervolgens doorgeven aan anderen?
AI memiliki teks mazmur dan wawasan sebagai konteks.
AI dapat membuat kesalahan. Berdasarkan teks mazmur dan eksegesis Kristen.