.png){kind=icon}
Psalm 49
God zal mijn ziel verlossen uit de macht van het graf
Eeuwig leven · 1773
Vers 1
't zij laag van staat, of hoog, met eer bekroond;
't zij rijk of arm, komt, luistert naar dit woord.
Mijn mond brengt niets dan lout're wijsheid voort,
bij mij in 't hart opmerkzaam overdacht.
Ik neig het oor, daar 'k op Gods inspraak wacht,
naar 's HEEREN spreuk, en zal u, op de snaren
der blijde harp, geheimen openbaren.
Vers 2
Waarin het kwaad, het onrecht mij bestrijdt,
Als ik omringd, benauwd ben door 't geweld,
Dat in mijn val zijn hoogst genoegen stelt?
Wat hem betreft, die op zijn schat betrouwt,
En al zijn roem op groten rijkdom bouwt,
Zijn schat behoudt zijn broeder niet in 't leven;
Hij kan daarvoor aan God geen losgeld geven.
Vers 3
Aan God in tijd noch eeuwigheid voldoen;
Hij wenst vergeefs hier altoos 't licht te zien,
En, door zijn schat, het naar bederf t'ontvliên.
Hij ziet elk uur der wijzen levensend;
Der dwazen dood blijft hem niet onbekend;
Hij ziet, dat hun in 't sterven niets kan baten,
Maar dat zij 't al aan and'ren overlaten.
Vers 4
Van kind tot kind gedurig overgaan";
Al heeft hij 't land, waarop zijn trotsheid roemt,
Zijn grootsheid bouwt, naar zijnen naam genoemd;
't Is alles wind, waar zich zijn hart mee streelt;
De mens, hoe mild door 't aards geluk bedeeld,
Hoe hoog in eer, in macht en staat verheven,
Vergaat als 't vee, en derft in 't eind het leven.
Vers 5
En hij zichzelf door dwazen hoogmoed vleit,
Stapt echter 't kroost, dat in der oud'ren woord
Behagen schept, op 't zelfde doolpad voort.
De dood maait ook dier kind'ren leven af;
Zij volgen hen, als schapen, naar het graf;
En in den dag, den groten dag des HEEREN,
Zal over hen d' oprechte triomferen.
Vers 6
Wijl al hun glans met hen in 't graf vergaat;
Maar na den dood is 't leven mij bereid;
God neemt mij op in Zijne heerlijkheid.
Vreest hem dan niet, die grote schatten heeft,
Wiens machtig huis in eer en aanzien leeft;
Want hij zal niets in 't sterven met zich dragen;
Zijn naam, zijn roem, 't ligt al terneer geslagen.
Vers 7
En ieder roemt zijn weeld' en overdaad,
Hij daalt nochtans, gelijk zijn gans geslacht,
Vervreemd van God, in 's afgronds donk'ren nacht.
Gij dan, o mens, hoe waard, hoe groot in eer,
Zo gij den wil versmaadt van uwen HEER,
Dan gaat gij, als de beesten, haast verloren;
Een wis verderf is u ten lot beschoren.
Achtergrond
Psalm 49 is geschreven door de zonen van Korach en dient als een waarschuwing tegen de materiële rijkdom en het vertrouwen op aardse bezittingen. Het thema 'eeuwig leven' wordt tegenovergesteld aan de tijdelijke aard van de menselijke bestaan. De psalm benadrukt het belang van het zoeken naar Gods wijsheid en het vertrouwen op Hem.
Kernboodschap
De kernboodschap van deze psalm ligt in de erkenning dat materiële rijkdom en aardse macht geen garantie zijn voor een eeuwig leven. De psalmman roept op om te zoeken naar Gods wijsheid en om Hem te vertrouwen boven alle aardse dingen. Dit thema is nog steeds relevant vandaag als een herinnering aan de tijdelijke aard van ons bestaan.
Voor vandaag
Vandaag kan deze psalm ons helpen om onze prioriteiten te herzien en ons te richten op wat werkelijk belangrijk is. We worden aangemoedigd om ons te verootmoedigen en te zoeken naar Gods wijsheid, in plaats van te vertrouwen op onze eigen kracht en rijkdom. Door deze psalm te bestuderen, kunnen we meer inzicht krijgen in de waarde van spirituele rijkdom en hoe we ons leven kunnen richten op het zoeken naar Gods wil.
Verdiepingsvragen
Hoe kunnen we ons vermogen en onze rijkdom gebruiken om Gods wil te dienen en anderen te helpen?
Wat zijn de belangrijkste dingen waarop we ons moeten richten in ons leven om een eeuwig leven te verwerven?
Hoe kunnen we ons vertrouwen in Gods wijsheid en macht versterken, in plaats van te vertrouwen op onze eigen capaciteiten en aardse bezittingen?
De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.
AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.