Dag 6 van 7

Psalm 116

Dierbaar in de ogen van de HEERE is de dood

Rouw en troost · 1773

Lezen

Vers 1

God heb ik lief; want die getrouwe HEER
Hoort mijne stem, mijn smekingen, mijn klagen;
Hij neigt Zijn oor, 'k roep tot Hem, al mijn dagen;
Hij schenkt mij hulp, Hij redt mij keer op keer.

Vers 2

Ik lag gekneld in banden van den dood,
Daar d' angst der hel mij allen troost deed missen;
Ik was benauwd, omringd door droefenissen;
Maar riep den HEER dus aan in al mijn nood:

Vers 3

"Och HEER, och, wierd mijn ziel door U gered!"
Toen hoorde God; Hij is mijn liefde waardig;
De HEER is groot, genadig en rechtvaardig,
En onze God ontfermt zich op 't gebed.

Vers 4

D' eenvoudigen wil God steeds gadeslaan;
'k Was uitgeteerd, maar Hij zag op mij neder.
Keer, mijne ziel, tot uwe ruste weder;
Gij zijt verlost; God heeft u welgedaan.

Vers 5

Gij hebt, o HEER, in 't dood'lijkst tijdsgewricht
Mijn ziel gered, mijn tranen willen drogen,
Mijn voet geschraagd; dies zal ik, voor Gods ogen,
Steeds wandelen in 't vrolijk levenslicht.

Vers 6

Ik heb geloofd, dies sprak ik tot Gods eer.
'k Was zeer bedrukt, ik liet in haast mijn lippen,
Door drift vervoerd, deez' harde taal ontglippen:
"Bij mensen is noch trouw, noch waarheid meer!"

Vers 7

Wat zal ik, met Gods gunsten overlaân,
Dien trouwen HEER voor Zijn genâ vergelden?
'k Zal bij den kelk des heils Zijn naam vermelden,
En roepen Hem met blijd' erkent'nis aan.

Vers 8

Nu zal ik voor de weldaân, die 'k genoot,
Aan Hem, naar mijn geloften, eer bewijzen,
Hem onder al Zijn gunstgenoten prijzen.
Hoe kost'lijk is in 's HEEREN oog hun dood!

Vers 9

Och HEER, ik ben, o ja, ik ben Uw knecht,
Uw dienstmaagds zoon; Gij slaaktet mijne banden;
Dies doe ik U gewillig offeranden
Van lof en dank, U plechtig toegezegd.

Vers 10

Ik zal Uw naam met dankerkentenis
Verheffen, U al mijn geloften brengen;
'k Zal liefd' en lof voor U ten offer mengen,
In 't heiligdom, waar 't volk vergaderd is.

Vers 11

Ik zal met vreugd in 't huis des HEEREN gaan,
Om daar met lof Uw groten naam te danken.
Jeruzalem, gij hoort die blijde klanken:
Elk heff' met mij den lof des HEEREN aan!

Inzicht & verdieping

Achtergrond

Psalm 116, waarschijnlijk een laterere psalm uit de Hebreeuwse Bijbel, reflecteert de persoonlijke dankbaarheid van een gelovige die uit de nabijheid van de dood is gered; het wordt vaak in liturgische contexten gezongen als een uiting van rouw en hernieuwde hoop.

Kernboodschap

De psalm benadrukt dat zelfs in de diepste wanhoop en het gevoel van de dood, God luistert, troost biedt en verlossing schenkt, waardoor verdriet wordt omgevormd tot dankbare lofprijzing.

Voor vandaag

In hedendaagse rouwprocessen kan men zich tot God wenden voor troost, de erkenning van pijn omarmen en vervolgens dankbaar leven als een teken van genezing en herstel.

Verdiepingsvragen

Hoe weerspiegelt de psalm de overgang van wanhoop naar dankbaarheid in de ervaring van rouw?

Welke rol speelt het idee van God die 'oor leunt' in het vinden van troost tijdens persoonlijk lijden?

Op welke manieren kan de belofte van voortdurende aanwezigheid van God in de psalm praktisch worden geïntegreerd in rouwbegeleiding?

Stel een vraag

De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.

AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.

Dag 5 Dag 7