Psalm 77
In de dag van benauwdheid — gedenk Gods wonderen
Asaf · 1773
Vers 1
Klimt tot God, het Opperwezen;
God, die, in mijn ongeval,
D' oren tot mij neigen zal.
'k Zocht Hem in mijn bange dagen;
'k Bracht de nachten door met klagen;
'k Liet niet af, mijn hand en oog,
Op te heffen naar omhoog.
Vers 2
'k Mocht van geen vertroosting horen,
Als mijn ziel aan God gedacht,
Loosd' ik niet dan klacht op klacht;
Peinsd' ik aan mijn vrucht'loos kermen,
Vrucht'loos roepen om ontfermen,
Dacht ik, hoe God anders helpt,
Mijne ziel werd overstelpt.
Vers 3
Jaren, eeuwen, gunsten, plagen,
En wat immer aan mijn ziel
Van Gods hand te beurte viel.
Vers 4
Op mijn snaren had geprezen;
'k Overleid' in diepe smart,
's Nachts met een mistroostig hart,
En mijn geest doorzocht de reden,
Waarom God die tegenheden
Mij in zulk een mate zond,
En wat mij te duchten stond.
Vers 5
Dacht ik, "dan altoos verstoten?
Niet goedgunstig zijn voortaan?
Nimmer ons meer gadeslaan?
Zouden Zijn beloftenissen
Verder haar vervulling missen,
Vruchtloos worden afgewacht
Van geslachte tot geslacht?"
Vers 6
Nooit meer van ontferming weten?
Heeft Hij Zijn barmhartigheên
Door Zijn gramschap afgesneên?"
'k Zei daarna; "Dit krenkt mij 't leven;
Maar God zal verand'ring geven;
D' Allerhoogste maakt het goed;
Na het zure geeft Hij 't zoet."
Vers 7
Ons de HEER heeft gunst bewezen;
'k Zal de wond'ren gadeslaan,
Die Gij hebt van ouds gedaan;
'k Zal nauwkeurig op Uw werken
En derzelver uitkomst merken;
En, in plaats van bitt're klacht,
Daarvan spreken dag en nacht.
Vers 8
Niemand spreek' Uw hoogheid tegen;
Wie, wie is een God als Gij,
Groot van macht en heerschappij?
Ja, Gij zijt die God, die d' oren,
Wond'ren doet op wond'ren horen;
Gij hebt Uwen roem alom
Groot gemaakt bij 't heidendom.
Vers 9
Hebt Gij Isrel uitgetogen;
Jacobs kind'ren, Jozefs zaad
Vrijgemaakt van Faro's haat.
't Water zag, o God, U komen;
't Water zag U, en de stromen
Steigerden vol schrik omhoog;
D' afgrond werd beroerd en droog.
Vers 10
Hoger zwerk gaf fel geklater;
Uwe pijlen, zo geducht,
Vlogen vlammend door de lucht;
't Zwaar geluid der donderslagen
Deed het al in 't ronde wagen;
En de wereld werd verlicht
Door herhaalden bliksemschicht.
Vers 11
Toen z' U langs Uw pad zag streven,
Zee en grote waters door,
In het nooit ontdekte spoor;
Toen G' Uw volk den weg bereiddet,
Daar Gij 't als een kudde leiddet;
Mozes' en Aärons hand
Bracht hen dus naar 't heilig land.
Background
Psalm 77, toegeschreven aan Asaf, is een liturgische klaaglied uit de periode van de Babylonische ballingschap of vroegere terugkeer, waarin de psalmdichter zijn wanhoop uitdrukt en vervolgens terugkeert naar de herinnering aan Gods vroegere reddingen. Theologisch benadrukt het de kracht van het gedenken van Gods verleden om vertrouwen in de toekomst te herstellen.
Core message
De psalm begint met intens verdriet en een gevoel van verlatenheid, maar draait geleidelijk over naar een bewuste herhaling van Gods wonderbare daden, zoals de uittocht uit Egypte en de redding van Israël. Door die herinneringen vindt de dichter een hernieuwde hoop en bevestigt hij dat God trouw blijft, zelfs in de donkerste tijden.
For today
Vandaag nodigt Asafs psalm ons uit om bij persoonlijke crises niet alleen te klagen, maar bewust terug te kijken naar God’s bewezen trouw in ons leven en in de geschiedenis van geloofsgemeenschappen. Door deze herinnering te cultiveren, kan men de angst transformeren tot een vertrouwende verwachting van God’s ingrijpen. Het biedt een model voor gebed: eerst het lijden uitspreken, dan Gods verleden herbeleven, en daarop vertrouwen voor de toekomst.
In-depth questions
Hoe verandert de emotionele toon van Psalm 77 wanneer de dichter overschakelt van klaaglied naar herinnering, en wat betekent dat voor ons eigen gebedsleven?
Welke rol speelt collectief geheugen van Gods reddingsverhalen in de versterking van individueel geloof, volgens Asaf?
Op welke manieren kunnen we Asafs methode van het herbeleven van Gods daden toepassen in moderne situaties van angst en onzekerheid?
The AI uses the psalm text and the insight as context.
AI can make mistakes. Based on psalm text and Christian exegesis.