Dag 5 van 7

Psalm 103

Loof de HEERE, mijn ziel

Kern van de Psalmen · 1773

Lezen

Vers 1

Loof, loof den HEER, mijn ziel, met alle krachten;
Verhef Zijn naam, zo groot, zo heilig t' achten;
Och of nu al, wat in mij is, Hem preez'!
Loof, loof, mijn ziel, den Hoorder der gebeden;
Vergeet nooit één van Zijn weldadigheden;
Vergeet ze niet; 't is God, die z' u bewees.

Vers 2

Loof Hem, die u, al wat gij hebt misdreven,
Hoeveel het zij, genadig wil vergeven;
Uw krankheên kent en liefderijk geneest;
Die van 't verderf uw leven wil verschonen,
Met goedheid en barmhartigheên u kronen;
Die in den nood uw redder is geweest.

Vers 3

Loof Hem, die u vergunt uw zielsverlangen,
En 't goede tot verzading doet ontvangen;
Uw jeugd vernieuwt, gelijk eens arends jeugd.
De HEER doet recht, is heilig in Zijn richten;
Treft iemand druk, Hij wil den druk verlichten,
En hart en mond vervullen met Zijn vreugd.

Vers 4

Hij heeft voorheen aan Mozes Zijne wegen,
Aan Isrels zaad, tot hun behoud genegen,
Zijn daân getoond, en trouw'lijk hen geleid.
Barmhartig is de HEER en zeer genadig;
Schoon zwaar getergd, lankmoedig en weldadig;
De HEER is groot van goedertierenheid.

Vers 5

Hij zal Zijn volk niet eindeloos kastijden,
Noch eeuwiglijk Zijn gramschap ons doen lijden.
Hij is het, die ons Zijne vriendschap biedt.
Hij handelt nooit met ons naar onze zonden;
Hoe zwaar, hoe lang wij ook Zijn wetten schonden,
Hij straft ons, maar naar onze zonden niet.

Vers 6

Zo hoog Zijn troon moog' boven d' aarde wezen,
Zo groot is ook voor allen, die Hem vrezen,
De gunst, waarmee Hij hen wil gadeslaan;
Zo ver het west verwijderd is van 't oosten,
Zo ver heeft Hij, om onze ziel te troosten,
Van ons de schuld en zonden weggedaan.

Vers 7

Geen vader sloeg met groter mededogen
Op teder kroost ooit zijn ontfermend' ogen,
Dan Isrels HEER op ieder, die Hem vreest;
Hij weet, wat van Zijn maaksel zij te wachten,
Hoe zwak van moed, hoe klein wij zijn van krachten,
En dat wij stof, van jongs af, zijn geweest.

Vers 8

Gelijk het gras is ons kortstondig leven,
Gelijk een bloem, die op het veld verheven,
Wel sierlijk pronkt, maar kracht'loos is en teêr;
Wanneer de wind zich over 't land laat horen,
Dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat verloren;
Men kent en vindt haar standplaats zelfs niet meer.

Vers 9

Maar 's HEEREN gunst zal over die Hem vrezen,
In eeuwigheid altoos dezelfde wezen;
Zijn trouw rust zelfs op 't late nageslacht,
Dat zijn verbond niet trouweloos wil schenden,
Noch van Zijn wet afkerig d' oren wenden,
Maar die, naar eis van Gods verbond, betracht.

Vers 10

De HEER heeft Zich, als d' allerhoogste Koning,
Een troon gevest in Zijne hemelwoning;
Zijn koninkrijk heerst over 't wereldrond.
Looft, looft, den HEER, gij Zijne legermachten,
Gij eng'len, die Hem dient met heldenkrachten,
En vaardig past op 't woord van Zijnen mond.

Vers 11

Looft, looft, den HEER, gij Zijne legerscharen,
Wier lust het is, op Zijnen wenk te staren.
Dat hemel, aard', en zee, en berg, en dal,
Hoe ver men ook Zijn schepter ziet regeren,
Nu Zijnen naam en grote deugden eren;
En gij, mijn ziel, loof gij Hem bovenal.

Insight & depth

Background

Psalm 103 wordt traditioneel toegeschreven aan koning David en vormt een lofzang van dankzegging na herstel van ziekte, waarmee hij Gods genade en vergeving viert. Theologisch weerspiegelt hij het idee van het verbond: God’s barmhartigheid overtreft Zijn gerechtigheid en wordt als eeuwig en universeel gepresenteerd. Historisch werd de psalm vaak in de Joodse liturgie gezongen bij feestdagen en in de christelijke eredienst als een gebed van lof.

Core message

De kernboodschap van Psalm 103 is een oproep tot volledige lof en dankbaarheid voor Gods onvermoeibare goedheid, vergeving en compassie, die alle menselijke zwakheid overstijgt. Het benadrukt dat Gods liefde en trouw generaties overstijgen, terwijl Hij de mens herstelt en beschermt.

For today

Vandaag nodigt deze psalm ons uit om bewust stil te staan bij Gods dagelijkse zegeningen, Zijn vergeving te omarmen en deze genade door mededogen aan anderen door te geven. Het herinnert ons eraan om ons hart en onze woorden voortdurend te richten op lof, zelfs te midden van de vergankelijkheid van het leven.

In-depth questions

Hoe verhoudt de beeldspraak van vergankelijkheid (gras, bloem) in vers 8 zich tot de eeuwige trouw van God die in de psalm wordt gevierd?

Op welke manier kan het besef van Gods universele barmhartigheid ons persoonlijke vergeving en verzoening met anderen beïnvloeden?

Hoe kunnen we de liturgische functie van Psalm 103 in de oude eredienst toepassen op onze eigen aanbiddingspraktijken in een moderne context?

Ask a question

The AI uses the psalm text and the insight as context.

AI can make mistakes. Based on psalm text and Christian exegesis.

Dag 4 Dag 6