Psalm 12
Vers 1
Verlosset ons, 't is meer dan tijt, o Heere,
Want het getal der vromen wordet cleen,
Sy hebben afgenomen soo gants seere
Dat harer nauwelijcx en is tot een.
Vers 2
Een yder spreeckt bedriegelijcke dingen
Met synen naesten, daer hy hem mee crenckt.
Haer lippen niet dan smeekinge voortbringen,
Den mont spreeckt eens, maer t'hert wat anders denckt.
Vers 3
De Heere wil rechtveerdelijck de tonge
Uytroeyen die vol arge-listen steeckt,
De lippen oock desgeen die onbedwongen
In hoochmoet niet dan ydelheyt en spreect.
Vers 4
Met alle die, die derren geven vooren,
Wy werden groot door onsen valschen schijn,
Ons lippen ons alleene toebehooren,
Wie sal daer van, als wy, de meester zijn?
Vers 5
Om der bedructer wille die seer clagen,
Spreeckt onse God, wil ick haer comen by,
En storten neer al die haer leggen lagen.
Van haren strick sal ickse maken vry.
Vers 6
Des Heeren woort is waerdich te geloven,
't Is als het silver vande hoochste keur,
Dat wel beproeft is in een aerden oven,
Ja sevenmael geloutert deur en deur.
Vers 7
Ghy sult, o Heer, bewaren uwe knechten
En nemens' in u seker vry-geleyd'
Van dit geslacht, dat haer dus comt aenvechten,
Sult ghyse redden inder eeuwicheyt.
Vers 8
Want de godloose stedes boven sweven
Met een gelaet onvriendelijck en fel,
Wanneer de snoodste schalcken zijn verheven
En hebben-in het opperste bevel.
.png){kind=icon}
iPsalm