.png){kind=icon}
Psalmen-Menü
Psalm 78
Revius-berijming
Wähle eine Nachdichtung zum Vergleich
Nachdichtung wird geladen...
Vers 1
O ghy mijn volc, wilt mijn vermaen aenhooren,
Neycht u verstant, en wendet uwe ooren
Te nemen waer 't geen mijne tong sal uyten.
In spreucken schoon wil ick mijn mont ontsluyten,
En rijckelijc nu brengen aen den dach
Wat lange tijt voor-heen verborgen lach.Vers 2
De dingen die ons' vaders ons vertelden,
Daer dickwils ons' grootvaders van vermeldden,
Die sullen wy haer saet te kennen geven
Dat na haer is gecomen in het leven.
Op dat het leer de wonderbare cracht
Van onsen God te houden in gedacht.Vers 3
God heeft in Iacob syn verbont gerichtet,
En Israël door een geset verplichtet.
Hy gaf bevel, dat ouders hare soonen
Met grooten vlijt syn leering' souden toonen.
Dat syn gebot alsoo van hant tot hant
Op kindes kint mocht werden voort geplant.Vers 4
Op dats' op God alleenlijck mochten bouwen,
Syn daden groot wel vastelijck onthouwen,
En synen pat onwanckelbaer betreden.
Niet doende als haer snoode vaders deden,
Een valschen hoop onbuychsaem ende trots
Welck' alletijt weerstont den wille Gods.Vers 5
Dit is wel-eer in Ephraïm gebleken,
Die inden strijt te rugge zijn geweken,
Of sy met schilt en sweirt gewapent waren
En met den booch te schieten wel ervaren;
Om dat sy niet en hielden Gods verbont,
Noch haren voet in syne wegen stont.Vers 6
Voor haer gesicht de Heere wonder werckte,
Maer haer gemoet daer gants niet op en merckte.
Syn daden groot en heerlijck boven maten
In corter tijt sy schandelijck vergaten,
Die in Egypten, en in Zoans velt
Haer vaders hy voor oogen had gestelt.Vers 7
Hy deylde 't meyr, de golven hielt hy staende,
Daer hy syn volck een droogen pat door baende:
Het water in twee hoopen hem affcheydde.
Met eene wolck des daechs hy haer geleydde,
En inder nacht sondt hy een vier-pijlaer
Dat op den wech sy hadden geen gevaer.Vers 8
Een bronne liet hy uyt de clippen springen,
Een coelen dranc uyt steyle rotsen dringen
Int dorre lant, alwaer hy frissche beken
Uit steenen hart deed' overvloedich leken.
En gaf haer een fonteyne claer en soet
Die stroomde als een grondeloose vloet.Vers 9
Doch even-wel sy voeren voorts in sonden,
En van het quaet sy geensins af en stonden.
Want sy den Alderhoogsten quamen tergen
Int woeste velt, en dorsten hem wel vergen
Te geven spijs' na alle haer begeert'
Daer hyse had soo wonderlijck geneert.Vers 10
Van syne macht, al morrende, sy spraken;
Sou God een disch hier veerdich connen maken?
'tIs waer, den steen heeft hy doen water geven
Door syn gebot; hy geev' het broot daer neven.
Sou hy ons ooc wel connen senden vleys,
En ons voldoen na alle onsen eys?Vers 11
Dees reden heeft de Heere aengehooret,
En wiert daerom rechtveirdelijc gestooret.
Dies is een vier in Iacob aengesteken,
In Israël syn tooren quam uytbreken:
Om dat haer hert op hem sich niet verliet,
En op syn heyl sy haer betrouden niet.Vers 12
Hoe wel, al-eer dees clacht was opgeheven,
Hy een bevel den wolcken had gegeven,
En opgedaen des hemels hooge salen,
Van waer hy liet het Manna nederdalen
Opt gantsche heyr, het welck van boven af
Het hemels-coorn de Heer te eten gaf.Vers 13
De mensche, op een wonderbare wijse,
Bequam het broot der Engelen tot spijse.
Waer van sy tsaem begeerichlijcken aten.
Den oosten-wint heeft God doe waeyen laten,
Den suyden-wint heeft hy door syne cracht
Oock uyt den schat des hemels aengebracht.Vers 14
Waer door het vlees genoechsaem voor haer allen
Soo dicht als stof quam op der aerden vallen.
De vogels sy soo menichvuldich cregen
Als 't sant dat aenden oever is gelegen.
Die vielen in het leger, en ontrent
De wooning' van een yeders eygen tent.Vers 15
Daer gingen sy haer smakelijc versaden
En haren buyck wel gulsich overladen:
Al haren lust te boeten God haer gonde,
Die evenwel sich niet wel stillen conde.
Maer 'tnam een keer', ooc op deselve stont
Dat sy het vleys noch hadden inden mont.Vers 16
Want Godes toorn quam schielijck haer verderven,
Die onder haer de machtichste dee' sterven,
'tVoorneemste volc die plage neder-velde.
Noch wasser geen die syn geloove stelde
Op God, maer hebben tegen haren Heer
In sonden sich verloopen even seer.Vers 17
In ydelheyt liet hy haer dagen enden,
Haer jaren in verschricking' en elenden.
Als sy nu self haer onderganck aensagen
Begonden sy weerom na God te vragen.
Sy hebben om bekeeringe gedocht,
En hem by tijts aenroepende gesocht.Vers 18
Sy voelden wel, dat Godt is int benouwen
Een stercke rots daer op men mach vertrouwen.
Sy merckten, dat de Heere der heyrscharen
Kan inden noot verlossen en bewaren.
Sy vleyden hem met een geveynsden mont,
Haer tonge looch hem, uyt een valschen gront.Vers 19
Haer hert en wou hem niet te recht aencleven,
In syn verbont en zijnse niet gebleven.
Noch was de Heer so goet en vol genaden
Dat hy seer haest versoende haer misdaden,
Verderfse niet, maer wende t' elckens af
Syn gramschap, en haer wel verdiende straf.Vers 20
Want hy gedacht dat sy maer vlees en waren,
Ja eenen wint, die henen plach te varen.
En nimmer weer tot syne plaets te keeren
Hoe dickwils hebben sy den Heer der Heeren
Verbittert, en met droefenis geraeckt
Int woeste lant het welc van hitte blaect!Vers 21
Dit volck om Godt te dienen ongenegen
Heeft hem versocht in velerhande wegen.
Ja hebben (door laet-dunckenheyt verdwalet)
Den heyligen in Israël bepalet.
Niet denckend' aen syn hant, noch aen den tijt
Dat hyse van haer haters had bevrijt.Vers 22
Doe hy haer in Egypten voren-stelde
Syn wercken groot, en inden vlacken velde
Van Zoan, heeft syn wonderen vermeeret.
Daer hy in bloet de stroomen heeft verkeeret,
Dat 't water gants van smake niet en docht,
Soo dat daer uyt geen mensche drincken mocht.Vers 23
Veel ongediert heeft haer de Heer gesonden,
Waer door sy zijn onmenschelijc verslonden.
De vorschen haer geen vrede wilden laten,
De wormen vuyl haer rijpe vruchten aten.
Den sprinchaen, tot vermeerdering' van straf,
At al het werck der ackerlieden af.Vers 24
Den wijnstock van den hemel wert geslagen
Den vygeboom syn oost niet con voldragen,
Den hagel op haer vee is uyt gegoten,
Den blixem op haer cudden afgeschoten.
Hy toonde hen syn grimmige gemoet,
En liet syn toorn ontbranden als een gloet.Vers 25
Hy sant verstoort de boden syner wraken
Om tegen hen sich haestich op te maken.
Hy woech een pat in syn gerechte schalen
Om na verdienst haer boosheyt te betalen.
Dies door de doot haer self hy vallen dee,
En door de pest haer overige vee.Vers 26
De eerstgeboort most in Egypten sterven,
En Chams geslacht sach jammerlijck verderven
Syn teere jeucht, 't beginsel syner crachten
Waer van hem hulp en steunsel stont te wachten.
Hy heeft syn volck gevoeret met syn hant
Gelijck een cudd' int onbewoonde lant.Vers 27
Daer sy hem onbeschromet mochten volgen
Om dat de zee haer vyant had verswolgen.
Hy leydde haer door onbekende wegen
En brachtse in door synen milden segen
Tot desen berch, dien hy die eeuwich leeft
Door synen arm alleen verworven heeft.Vers 28
De Heydens heeft hy voor haer wech-gedreven,
En haer het snoer haers erfgoets ingegeven.
De stammen cloeck van Iacobs twalef sonen
Die dede hy in hare tenten woonen.
Noch hebben sy God bitterlijck versocht,
En syne wet int minste niet bedocht.Vers 29
Maer zijn terstont te rugge-waerts geweken
En leefden na haer vaderen gebreken.
Sy draeyden om, als een bedrieglijc boge,
Het beelden-werck sy stelleden om hoge,
En hebben God tot yver opgeweckt,
Die haer met vloec en toren heeft bedeckt.Vers 30
Want als hy quam dees boosheyt aen te mercken,
Misvielen hem op't hoochste hare wercken:
En heeft versmaedt syn valsche bont-genooten.
Dies hy syn huys te Silo heeft verstooten,
De hooge tent en heeft hy niet verschoont
Waer in hy by de menschen had gewoont.Vers 31
Syn sterckte wiert vervoert in vremde landen,
Syn heerlijckheyt viel in des vyants handen.
Dat volck, het welck hy voormaels soo bewaerde,
Gaf hy tot roof den doodelijcken swaerde.
Dewijl hy was ontsteecken tot verderf
Van Israël syn uytvercoren erf.Vers 32
Het vier benam haer jonge-mans het leven,
Haer dochters ongehouwet zijn gebleven,
Geen vreugden-sanck is over haer gesongen,
Het yser door haer priesters is gedrongen,
De weduwen in desen droeven strijt
En hadden schier om treuren geenen tijt.Vers 33
Maer recht als hem een droncken mensch opmaket,
Of als een helt die vanden wijn ontwaket,
Die luyde tiert, dat yder-een mach vreesen;
Soo heeft de Heer (opt schielijckste geresen)
Den vyant in het achterdeel geplaecht,
En eeuwichlijck een smaetheyt aengsjaecht.Vers 34
Doch Iosephs tent verstiet hy in syn toren,
En Ephraïm en heeft hy niet vercoren,
Maer heeft den stam van Iuda uytgelesen
Dat daer syn huys in eeuwicheyt sou wesen,
Op Sions berch, die hem alleen behaecht,
En die hy een besonder liefde draecht.Vers 35
Daer heeft de Heer gebouwt syn woning heylich,
Als een palleys staend' op een hoochte veylich:
Als 't aerdrijck vast, hetwelck te geenen tijden
Van synen gront sal wanckelen noch glijden.
Hy sloech het ooch op David synen knecht
Dien hy gehaelt heeft van de schaepkens slecht.Vers 36
Hy nam hem, daer hy ginck de lammers weyden,
Om Iacobs volck voorsichtelijc te leyden,
En Israël syn erfenis te hoeden;
Die hy oock, meer als yemant con vermoeden,
Heeft voorgegaen met wonderlijc verstant,
En voorgestaen met syne trouwe hant.
Revius-berijming
—
Über diesen Psalm
Psalm 78 ist ein Psalm von Asaf und gehört zu Buch III (Psalm 73–89) des Psalters.
Verwandte Psalmen
0:00
0:00
Isometrisch
Rhythmisch
Musik: pcorgel.nl