Psalm 115
Vers 1
Nie aan óns, o troue HERE, ons God,
nie aan óns, maar slegs aan ú Naam gee eer!
Waarom sou die nasies spot
as hulle oor ons het getriomfeer?
Om u goedertierenheid, wees nie stil!
Red ons om u trou ontwil!
Vers 2
Waarom sou die heidennasies ons spot,
met die tartende uitroep ons trotseer:
"Waar is nou die HEER, hul God?"
terwyl tog in die hemel sit die HEER,
en Hy doen slegs alles wat Hom behaag:
net sý wil geskied omlaag.
Vers 3
Die afgode daar by die heidendom,
is van goue of silwerbeeltenis,
waar die mens sy knie voor krom
en wat niks as hul eie maaksel is:
daar is 'n mond, maar dié is sonder taal;
daar 's 'n oog, maar sonder straal.
Vers 4
Ore het hulle, maar dié is stokdoof
selfs vir die luidste klank van stem of taal;
en die neus van afgodshoof,
dié kan tog nimmer ruik of asemhaal.
Hande het hulle – maar aan alkant vas! –
vingers wat nie voel of tas.
Vers 5
Voete het hulle, maar is vasgeklem
aan die altyd-selfde rusplek en oord;
hulle keel – geen klank of stem
kom uit 'n doodse tempelstilte voort.
Laat dié wat hulle dien en hulle vrees,
soos hulself, só nietig wees.
Vers 6
Israel, vertrou en steun op die HEER!
Hy is hulle hulp; hulle skild is Hy.
Arons huis, steun op die HEER!
Hy is hulle hulp; hulle skild is Hy.
Julle almal wat dan die HERE vrees,
laat die HEER jul steunsel wees!
Vers 7
God die HERE het ons opnuut gedenk
uit die genade van sy bondsbestel.
Seëninge sal Hy skenk
aan die huis van sy dienskneg Israel;
ja, en ook seëninge van die HEER
daal op Arons kinders neer.
Vers 8
Hy sal diegene seën wie Hom vrees,
kleintjies saam met grotes en wat op Hom wag;
ja, Hy sal hul allermees,
en hul kinders, seën in nageslag.
Die HERE wat spreek, en dit het geskied,
sal sy seen oor hul gebied.
Vers 9
HEER, die hemele, dié is u paleis,
maar U het die aarde aan ons gegee:
dooies kan die HEER nie prys,
maar óns sal – 'n lowende stemmesee –
tot in ewigheid juig die HEER ten prys,
hallelujas op laat rys.
.png){kind=icon}
iPsalm